آلبرت انيشتين:
کسي که زندگي خود و جهانيان را بي معني مي انگارد,
بدبخت محض نيست اما اهليت زندگي ندارد.
فقط اميد قائم بر عقل و ايمان است
که نميگذارد ما او را براي زندگي کاملا ناقابل بدانيم,
چه جاي اميد است که وي بوسيلهي عقل خود راه صواب را درک کند
و يا از سر نو چون طفلان دربارهي حيات بيانديشد