نمازخانه

نماز ركن اصلى دين است و بايد اصلى‌ترين جايگاه را در مردم، زندگى مردم داشته باشد. حيات طيّبۀ انسان در سايۀ دين خدا، حاكميت دين خدا وقتى حاصل خواهد شد كه انسانها دل خود را با ياد خدا زنده نگه دارند و به كمك آن بتوانند با همۀ شرّ و فساد، جاذبه‌هاى شرّ و فساد مبارزه كنند و همۀ بتها را بشكنند و دست تطاول همۀ شيطانهاى درونى و برونى را از وجود خود قطع كنند.

اين فكر و حضور دائمى فقط به نماز، بركت نماز حاصل مى‌شود و نماز در حقيقت، پشتوانۀ مستحكم و ذخيره‌اى تمام نشدنى در مبارزه‌اى است كه آدمى باشيطان نفس خود - كه او را به پستى مى‌كشد - و شيطانهاى قدرت - كه با زر و زور، او را وادار به ذلّت و تسليم مى‌كنند - هميشه و در همه حال دارد.

راهكارهاى عملى

فصلى نيز بايد براى آسان كردن انجام نماز گشوده شود؛ در همۀ مراكز عمومى: مدارس، دانشگاهها، كارخانه‌ها، سربازخانه‌ها، فرودگاهها، ايستگاههاى قطار، دولتى، ادارات دولتى و امثال آن، جايگاههاى مناسبى براى نماز پيش‌بينى شود، مساجد و نمازخانه‌ها پاكيزه و مرتب و رغبت انگيز باشد. نماز در وقت فضيلت و به جماعت گزارده شود، در هر محيطى، بزرگان،  برجستگان و بزرگان آن بر ديگران پيشقدم شوند و عملاً نماز، اعتنا به نماز را به ديگران بياموزند و خلاصه؛ در همه جا حركت به سمت نماز و شتافتن به نماز محسوس باشد.

با اين مقدمات، به خواست خداوند متعال و با توجّهات و ادعيۀ زاكيۀ حضرت ولى الله الاعظم - روحى فداه - كشور و جامعۀ ما به هدفهاى والاى نماز نزديك مى‌شود و از بركات آن بهره مى‌گيرد.

فضیلت نماز جماعت و نماز اول وقت

*به نماز نگویید کار دارم ، به کار بگویید نماز دارم*

پیامبر اکرم(ص): به هرکس که نماز های پنج گانه را به جماعت بخواند ، گمان نیک داشته باشید.

حضرت عزرائیل (ع) : هر کس بر نماز اولوقت مواظبت نماید من خودم هنگام مرگ شهادتین را بر زبانش جاری می سازم. خودم شیطان را از او دور می سازم.

برخی از فوائد نماز اول وقت:

1- سبب ازدیاد رزق و روزی و مایه ی برکت خانه است.

2- نماز اول وقت ، متصل خواهد بود به نماز امام زمان عجل ا...

3- نماز اول وقت ، نشانه ی شیعه ی علی (ع) و ایمان واقعی است.

4- کسی که نمازش را اوّل وقت بخواند ، جزءِ غافلین شمرده نخواهد شد.

5- شیطان ، پیوسته از بنی آدم خائف و گریزان است ، تا وقتی که نماز های پنج گانه را در اوقات خودش به جا آورد ، اما وقتی آن ها را به تأخیر اندازد ، شیطان بر او جرأت پیدا کرده و او را به گناهان بزرگ وا می دارد.

6- نماز اوّل وقت سبب راحتی هنگام مرگ ، و بر طرف شدن غم و اندوه ، و نجات از دوزخ میشود و امیرالمؤمنین چنین پاداشی را برای او ضمانت فرموده است .

7- کسی که بدون عذر نمازش را تأخیر اندازد ، مورد خطاب خدا در قران است که می فرماید : وای بر نماز گزاران آنانی که از نمازشان غفلت می کنند .

8- هنگامی که وقت نماز فرا می رسد ، فرشته ای بین مردم فریاد می زند : ای مردم بپا خیزید ! و آتشی که افروخته اید با نمازتان خاموش کنید .

9- به شفاعت حضرت خاتم (ص) نخواهد رسید ، کس که : نماز واجب خود را از وقت خودش به تأخیر اندازد

پروردگارا! چه کسى تو را خواند و تو دعایش را اجابت نکردى، و چه کسى از تو درخواست نمود و به او عطا نفرمودى، و چه کسى با تو مناجات کرد و او را ناامید ساختى، یا خود را به تو نزدیک نمود و او را دور ساختى؟!

سعادت دیگران بخش مهمی از خوشبختی ماست

اول وقت نماز ازچه موقع تا چه موقعی است؟

فضیلت نماز اول وقت

شارع مقدس اسلام ، براى هر نمازى دو وقت قرار داده است : وقت فضیلت ، وقت غیر فضیلت . آیات و روایات سفارش مى كنند كه : نماز را در وقت فضیلتش بخوانید. وقت فضیلت هر نماز،مراتبی دارد كه قطعا اول وقت آن از ثواب بیشتری برخوردار است.

مستحب است انسان تا آنجا که ممکن است بدون عذر شرعی نماز را از اول وقت تأخیر نیندازد،( مگر این که کاری که انجام آن شرعا مقدم بر نماز باشد مانند نجات جان یا مال محترم و یا دادن طلب کاری یا امانت مردم یا تطهیر مسجدی که نجس شده ) مانع شود و همین طور اگر منتظر برپا شدن جماعت باشد تأخیر نماز اشکال ندارد. هر چه به اول وقت نزدیکتر باشد ثوابش بیشتر است و انتهای وقت فضیلت به شرح زیر است.

اوقات فضیلت نماز:

1- وقت فضیلت نماز صبح: از طلوع فجر صادق(اذان صبح) است تا هنگامی كه سرخی طرف مشرق آشكار شود(تقریبا تا هنگامی كه ستارگان در آسمان پیداست و هوا هنوز روشن نشده است).

ملاك براى شروع در نماز صبح، طلوع فجر است اگر با شروع اذان و یا تمام شدن اذان علم به دخول وقت پیدا شود مى‏توان نماز را شروع نمود. لكن چون نظر منجمین در تشخیص ساعت دقیق طلوع فجر اختلاف دارد احتیاط آن است كه تا چند دقیقه پس از اذان نماز صبح را تأخیر بیاندازیم و ملاك قضا شدن نماز صبح طلوع آفتاب است.

بنابراین وقت نماز صبح از اول طلوع فجر تا طلوع آفتاب است.

2- وقت فضیلت نماز ظهر: از هنگام زوال خورشید(اذان ظهر) است تا وقتی كه سایه شاخص به اندازه خودش برسد.

وقت مخصوص نماز ظهر از اول ظهر است تا وقتى كه از ظهر به اندازه خواندن نماز ظهر بگذرد و وقت مخصوص نماز عصر موقعى است كه به اندازه خواندن نماز عصر به مغرب وقت باقى مانده باشد كه اگر كسى تا این زمان نماز ظهرش را نخوانده باشد، نماز ظهر او قضا شده و باید اول نماز عصر را بخواند و بعد نماز ظهرش را قضا نماید. و مراد از [مغرب] غایب شدن آفتاب نیست؛ بلكه مراد همان وقت اذان مغرب است؛ یعنى، هنگامى كه سرخى طرف مشرق كه بعد از غروب پیدا مى‏شود از بالا سر انسان بگذرد.

3- وقت فضیلت نماز عصر: از زمانی آغاز می شود كه سایه شاخص(چوب یا میله‏اى صاف كه در زمین مسطح به صورت عمود نصب شود)به اندازه خودش برسد(بعد از تمام شدن وقت فضیلت ظهر) تا هنگامی كه سایه به دو برابر خود برسد. حدود 3:20 ساعت بعد از وقت ظهر.

وقت مخصوص نماز عصر هنگامی است که به اندازه خواندن چهار رکعت به غروب آفتاب باقی باشد و پایان وقت نماز عصر, غروب آفتاب است.

4- وقت فضیلت نماز مغرب: از هنگام اذان مغرب است تا وقتی كه سرخی در آسمان(در ناحیه مغرب) از بین برود( تقریبا تا هنگامی كه ستارگان بطور كامل آشكار نشده باشند).

هنگام نماز مغرب از وقتى است كه سرخى طرف مشرق (كه بعد از غروب آفتاب پیدا مى‏شود) از بالاى سر انسان بگذرد. هرگاه به اندازه خواندن سه ركعت نماز به طور معمولى گذشت وقت مخصوص به نماز مغرب گذشته و وارد وقت مشترك بین مغرب و عشا مى‏شود. اگر كسى تا زمانى كه به اندازه خواندن نماز عشا به نصف شب باقى باشد، نماز مغرب را عمدا نخوانده باشد باید اول نماز عشا و بعد از آن، نماز مغرب را بخواند و اگر كسى به واسطه عذرى نماز مغرب یا نماز عشا را تا نصف شب نخوانده، بنا بر احتیاط واجب باید تا قبل از اذان صبح بدون این كه نیت ادا و قضا كند (یعنى فقط به نیت آنچه بر عهده او بوده است قربة‏الى اللّه‏) به جا آورد.

5- وقت فضیلت نماز عشا موقعى است كه شفق (سرخى طرف مغرب) از بین برود تا [یك سوم] از شب بگذرد. حدود 2 ساعت بعد از وقت مغرب.

برای شناختن پایان وقت نماز عشا دو روش وجود دارد:

1- شب را از اول غروب تا اذان صبح حساب کنند و نصف نمایند, پایان وقت نماز عشا بدست می آید.

2- یازده ساعت و یک ربع (15/11) بعد از ظهر شرعی آخر وقت نماز عشا است.

پرتوی از اسرار نماز

حجت الاسلام قرائتي

توضيحات آنچه انسان را به پرستش و بندگی خدا وادار می‌کند (یا باید وادار کند) اموری است، از جمله:

۱. عظمت خدا: انسان وقتی خود را در برابر عظمت و جلال خدایی می‌بیند، ناخودآگاه در برابر او احساس خضوع و فروتنی می‌کند. آن سان که در برابر یک دانشمند و شخصیت مهم، انسان خویشتن را کوچک و ناچیز شمرده، او را تعظیم و تکریم می‌کند.

۲. احساس فقر و وابستگی: طبیعت انسان چنین است که وقتی خود را نیازمند و وابسته به کسی دید، در برابرش خضوع می‌کند.

وجود ما بسته به اراده خداست و در همه چیز، نیازمند به اوییم. این احساس عجز و نیاز، انسان را به پرستش خدا وا می‌دارد. خدایی که در نهایت کمال و بی‌نیازی است. در بعضی احادیث است که اگر فقر و بیماری و مرگ نبود، هرگز گردن بعضی نزد خدا خم نمی‌شد.

۳. توجه به نعمت‌ها: انسان، همواره در برابر برخورداری از نعمت‌ها، زبان ستایش و بندگی دارد.